Choroba przykrego zapachu

Ludzie chorzy na rzadkie schorzenie zwane trimetyloaminurgią (TMAU) są narażone na przykre uwagi otoczenia i posądzenia o niedbanie o higienę i hipochondrię – bowiem bardzo intensywnie czuć od nich odór gnijących ryb. Trimetyloaminurgia jest to uwarunkowane genetycznie zaburzenie metaboliczne, przez co w organizmie chorego jest za dużo trimetyloaminy (TMA). U osób bez tego zaburzenia TMA rozkładane jest przez monooksydazę zawierającą flawinę 3. Gdy odpowiedzialny za nią gen (FMO3) nie działa prawidłowo, organizm nie radzi sobie z przekształcaniem trimetyloaminy w tlenek trimetyloaminy (TMAO), co skutkuje wydzielaniem nieprzyjemnego zapachu.

Choroba zmienia zapach potu, moczu oraz oddechu. Niestety jest to nieulaczelne schorzenie.

• Wzmianki o TMAU można odnaleźć w literaturze z IV w.p.n.e w poemacie epickim „Mahabharata”, gdzie piękna dziewczyna rozsiewa intensywną woń ryb. W dramacie Szekspira pt. „Burza” znajdujemy wzmiankę o rybnym zapachu Kalibana. W 1970 roku opisano pierwszy raz TMAU w medycznej literaturze.