Psychoza maniakalno depresyjna ma charakter OKRESOWY: epizody deprsjii lub manii są poprzedzielane czasem względnego spokoju.
Nie jest to jedyna postać tej choroby. W innym typie tej choroby występują naprzemiennie fazy depresji i hypomanii. Pacjenci niekiedy pomijają objawy stanu hypomaniakalnego, co prowadzi do omyłkowego rozpoznania depresji
U wielu chorych występują też niepełne objawy choroby pomiędzy epizodami manii lub depresji, chwiejność nastroju, może też wystąpić tzw. stan mieszany, w którym chorzy są naładowani energią, nadmiernie aktywni i mało śpią, a jednocześnie bywają drażliwi i doświadczają wybuchów gniewu. Występuje gonitwa myśli, które mają charakter depresyjny, a zmniejszona potrzeba snu (typowa dla manii) przechodzi w bezsenność (typową dla depresji).
San mieszany jest najprawdopodobniej najbardziej dolegliwą i niebezpieczną dla życia postacią choroby. Jest również najtrudniejszy w leczeniu. Samobójstwo jest największym zagrożeniem dla chorych.
Cykliczne zmiany nastroju mogą także przybrać postać zwaną cyklotymią. W tym zaburzeniu poszczególne fazy są krótsze, nieregularne i o mniejszym nasileniu objawów: aktywności i nieaktywności, pesymizmu i nadmiernego optymizmu, bezsenności i nadmiernej senności, zaangażowania i obojętności.
Cyklotymia może ostatecznie przejść w pełnoobjawowy epizod depresji lub manii. Choroba ta jest trudna do zdiagnozowania- przede wszystkim dlatego. że znaczna ilość chorych nie przychodzi problemem do lekarza. Uważają, zgodnie ze swoim otoczeniem, że ich reakcje wywołują codzienne wydarzenia. Często chorzy boją się reakcji otoczenia, rodziny, nie chcą być uznani za ludzi słabych, wariatów.
Lekarze pierwszego kontaktu nie zawsze są w stanie zauważyć właściwą chorobę. W przypadku manii bądź hypomanii niezwykle trudno jest udowodnić pacjentowi, że jest chory i ma problem.
Nawet, gdy objawy psychiatryczne są oczywiste, nie jest łatwo postawić rozpoznanie. W niektórych postaciach zaburzenia nastroju mogą zostać pomylone z ADHD lub skutkami nadużycia alkoholu czy narkotyków (środki pobudzające, takie jak kokaina i amfetamina, mogą wywołać stan podobny do manii- zaś z drugiej strony pacjenci maniakalni często zażywają te środki)
