Nerwica natręctw

Osoba cierpiąca na nerwicę natręctw nie kontroluje uporczywie nawracających myśli oraz doświadcza przymusowego, nerwowego wykonywania jakiś czynności. Charakter wymienionych zachowań jest tu patologiczny. Czasem człowiek wykonuje gesty, czynności nieadekwatne do sytuacji i choć zdaje sobie sprawę z bezsensowności swego postępowania nie może się opanować, ponieważ narastający lęk zmusza go do wykonania rytuałów. Charakterystyczne dla nerwicy natręctw są:

• Obsesje - nawracające, uporczywe natrętne myśli, wyobrażenia, idee, impulsy do działania
• Kompulsje – czynności przymusowe, rytuały są to wielokrotnie powtarzane zachowania, które mają zapobiegać jakimś mało prawdopodobnym wydarzeniom. Najczęściej wynikają z niepokoju i lęku, który nasila się w momencie zaniechania czynności przymusowej.

Natrętnym myślom towarzyszą wyobrażenia, które są związane z treścią myślenia. Treść myślenia ulega zmianie na przestrzeni lat. Chory wbrew swej woli doświadcza tych obsesji - myśli, wyobrażeń. Często kompulsje łączą się z obsesjami i są jakby ich następstwem (np. lęk przed zabrudzeniem łączy się z wielokrotnym myciem rąk). Gdy natrętna czynność zostanie przerwana - wtedy lęk narasta. Decydującym elementem zachowań kompulsywnych jest przymus. Powtarzana czynność jest wykonywana choć wcześniej została wykonana dobrze. Związane jest to z niemożnością przeciwstawienia się natrętnej myśli bądź czynności. Natręctwa pojawiają się w okresie pokwitania i mają właściwość narastania. Nierzadko pojawiają się już w okresie dziecięcym, są trudne do wyleczenia. Zaleca się leczenie metodami psychoterapeutycznymi.